Шпанскиот актер Антонио Бандерас откри дека одлуката да се повлече од холивудскиот ритам и да се врати во родната Малага не била каприц, туку животна пресвртница. Во интервју за британскиот весник „The Times“, тој вели дека тешкиот срцев удар му го променил односот кон времето, работата и смислата на она што го прави.
Бандерас посочи дека токму моментот кога човек ќе се соочи со сопствената кршливост го тера да ги пререди приоритетите.
„Тоа беше навистина сериозно предупредување. Ми го смени погледот на животот“.
По здравствената криза, актерот ги пресекол навиките и луксузите што дотогаш го следеле: престанал да пуши, го продал приватниот авион и, наместо да продолжи да живее меѓу САД и Велика Британија, избрал поинаква секојдневност во Малага. Таму, како што раскажува, купил театар и повторно се врзал за сцената која ја смета за својата најисконска професионална „домашна адреса“.
„Кога ќе се соочиш со смртта, почнуваш да преиспитуваш сè. Тогаш сфатив дека, во суштина, јас сум театарски актер“.
Денес живее со долгогодишната партнерка Никол Кимпел и е вклучен во неколку бизниси, но најголемата страст, како што вели, му е непрофитниот театар „Teatro del Soho“.
„Никогаш не сум бил посреќен“.
Во разговорот се навратил и на првите холивудски години, кога несигурноста околу англискиот јазик и очекувањата дека како Шпанец ќе добива претежно улоги на негативци биле дел од „пакетот“. Се присетил дека тие стереотипи ги надминал со улогата во филмот „Маската на Зоро“ (1998), нагласувајќи ја иронијата што подоцна токму тој носел „маска, шешир, меч и плашт“, додека негативецот бил прикажан како русокос и синоок.
Како важен момент од кариерата го издвоил и анимираниот хит „Мачорот во чизми“ (2011), посочувајќи дека му значело што детската публика гледа позитивен лик со шпански, дури и андалузиски акцент — нешто што, според него, има своја тежина во тоа како се градат претставите за различноста.
