Голема анализа на податоци од повеќе од 13.500 постари лица од Австралија и САД покажала дека секојдневното земање аспирин е поврзано со помал ризик од развој на деменција, но само кај луѓе со одреден генетски профил.
Истражувањето се темели на податоци од големо рандомизирано испитување во кое аспиринот бил споредуван со плацебо кај здрави постари лица. Според резултатите, најголема корист имале учесниците чиј генетски профил бил поврзан со поголем број тромбоцити.
Во оваа група, деменција развиле околу 3,3 отсто од лицата кои примале плацебо, во споредба со еден отсто кај оние кои земале аспирин. Истражувачите го пресметале тоа како 70 отсто помал релативен ризик.
Разликата станала забележлива по приближно две до три години следење.
Сепак, истражувањето покажало и значаен ризик. Сериозните крвавења биле приближно двапати почести кај учесниците кои земале аспирин.
Главниот автор на истражувањето, Питер Франскет од Универзитетот „Монаш“, предупредува дека луѓето не треба самостојно да започнат со земање аспирин за спречување деменција врз основа на овие резултати, особено поради опасноста од сериозни крвавења.
Истражувачите сметаат дека резултатите треба да се потврдат со дополнителни студии, а потоа и со истражување специјално дизајнирано за луѓе со ваков генетски профил.
Аспиринот го разредува крвотокот и го намалува ризикот од создавање згрутчувања, но истовремено ја зголемува опасноста од крвавење. Токму поради тоа, неговото секојдневно земање за превенција на деменција не се препорачува рутински.
Истражувачите посочуваат дека претходните студии не покажале намалување на ризикот од деменција кога сите учесници биле анализирани како една група. Новата анализа, пак, укажува дека генетските разлики би можеле да имаат важна улога.
Студијата има и ограничувања. Учесниците биле следени во просек помалку од пет години, а истражувањето ги опфатило сите форми на деменција заедно. Затоа, сè уште не е познато дали истите резултати би важеле и за побавното когнитивно опаѓање.
Научниците сметаат дека, доколку резултатите се потврдат, генетските профили во иднина би можеле да имаат улога во персонализираниот пристап кон превенцијата на деменцијата.
