Заболувањата на бубрезите во рана фаза често поминуваат незабележано, бидејќи најчесто не предизвикуваат никакви симптоми. Сепак, еден од показателите што може да укаже на проблем е високиот крвен притисок.
Според Американската национална фондација за бубрези (NKF), поврзаноста меѓу крвниот притисок и работата на бубрезите функционира во двата правца. Високиот притисок со текот на времето ги оштетува малите крвни садови во бубрезите, кои ја филтрираат крвта и ги отстрануваат отпадните материи. Од друга страна, оштетените бубрези потешко ги исфрлаат вишокот сол и вода од организмот, а можат и да предизвикаат стеснување на крвните садови, што дополнително го зголемува притисокот.
Кај лицата со хронично заболување на бубрезите почеста е и таканаречената резистентна хипертензија – висок крвен притисок кој тешко се регулира и покрај терапијата.
Високиот крвен притисок е втора најчеста причина за хронично заболување на бубрезите, а речиси секој петти возрасен со хипертензија има и бубрежно заболување. Американскиот национален институт за дијабетес, болести на органите за варење и бубрежни заболувања наведува дека раната фаза на болеста често поминува без предупредувачки знаци.
Во многу случаи, заболувањето се открива случајно, при анализа на крвта или урината направена од друга причина. Симптомите најчесто се појавуваат во подоцнежните фази и може да вклучуваат замор, отекување на глуждовите, стапалата или дланките, отежнато дишење, мачнина, крв во урината и почесто мокрење, особено во текот на ноќта.
Лицата со висок крвен притисок треба да разговараат со лекар за можноста да направат испитувања на бубрежната функција. Особено внимание е потребно кај оние со зголемен ризик, меѓу кои се и лицата со хипертензија или дијабетес, на кои може да им бидат препорачани редовни контроли.
Регулирањето на крвниот притисок е еден од најважните начини за забавување или спречување на оштетувањето на бубрезите. Високиот притисок може дополнително да ја влоши состојбата, без оглед на тоа што првично го предизвикало бубрежното заболување, додека соодветната терапија може значително да го забави напредувањето на болеста.