Авиокомпанијата Рајанер сподели на Твитер фотографија од лет со авион на ЈАТ (Југословенски аеротранспорт) од 60-тите години и доби бројни реакции.
Наместо денешните кесички кикирики и доплата за сè, патниците тогаш влегувале во авион како во мал ресторан на небото.
Елегантни униформи на стјуардеси, вистински порцелан, чаши, платнени чаршафи и богато мени што повеќе личело на ручек во хотел отколку на авионски оброк. Летањето било настан, не само превоз.
Летот тогаш бил доживување. Луѓето се облекувале пристојно, се седнувало со очекување, а услугата имала доза на елеганција што денес изгледа речиси нереално.
Стјуардесите во уредни униформи ги пречекувале патниците како гости во хотел, а не како „број на седиште“, со оброци кои личеле на целосен ручек, а не на „snack box“.
Денес, со нискобуџетни карти од 19.99 евра, патниците често добиваат само основно, додека сè останато се доплаќа – багаж, оброк, седиште...
Овие споредби на мрежите секогаш отвораат исто прашање: како од „летање како доживување“ стигнавме до „летање како трансакција“?
