Поранешната пејачка и авторка Симона Мијоковиќ во својата книга открива потресни детали од младоста, период во кој, како што сведочи, желбата да биде прифатена ја одвела во свет на дрога, ноќни излегувања и зависности.
Мијоковиќ раскажува дека уште како тинејџерка започнала да се движи во друштво во кое употребата на дрога била секојдневие. Во обид да се вклопи и да добие внимание, постепено донесувала одлуки кои сериозно влијаеле врз нејзиниот живот.
„Не се оптоварував премногу со цената на кокаинот, бидејќи и онака ме честеа момчињата кои на тој начин го купуваа моето друштво. Секако, ги прифаќав со раширени раце – и нив и кокаинот. Доволно беше само да се појавам меѓу нив и понудите се редеа една по друга“, напишала таа, пренесува хрватскиот портал „Нет.хр“.
Во книгата признава дека вниманието што го добивала од мажите го доживувала како потврда на сопствената вредност, без да биде свесна за последиците.
„Со својот изглед привлекував мажи, а со нив доаѓаше и бесплатна дрога. Еден грев отвораше простор за друг. Мојот свет почна да се руши, ја губев слободата, станував заробеник на зависностите, но цело време верував дека само лудо се забавувам“, раскажува Мијоковиќ.
Таа пишува и за трауматични искуства од растењето, кои оставиле последици врз нејзината самодоверба, односите со другите луѓе и начинот на кој ја доживувала љубовта. Според нејзиното сведоштво, поради стравот и шокот во одредени ситуации не знаела како да се заштити или да постави граници.
Годините поминати во ноќни клубови, опкружена со дрога и површно внимание, тогаш ги сметала за слобода и забава. Подоцна сфатила дека, всушност, станувала сè поранлива и се оддалечувала од семејството и од сопствените потреби.
Пресвртот, како што наведува, настапил кога почнала да се соочува со минатото и поминала низ духовна преобразба. Верата и преиспитувањето на сопствените одлуки ги опишува како важни чекори во процесот на закрепнување.
Мијоковиќ денес ја споделува својата животна приказна како предупредување за опасностите од зависноста и потребата за прифаќање по секоја цена, но и како сведоштво дека по тешки животни периоди е можно да се започне одново.
