Вештачката интелигенција може да реконструира слики што ги гледа човекот со анализа на неговата мозочна активност, покажува ново истражување на научници од Институтот за наука „Вајцман“. Иако технологијата сè уште не е целосно прецизна, истражувачите сметаат дека претставува значаен напредок во декодирањето на визуелните информации од мозокот.
Тимот предводен од Михал Ирани развил систем наречен „мозочен декодер“, кој користи снимки од мозокот за да ја реконструира сликата што ја гледала одредена личност. За истражувањето биле користени снимки од осум испитаници на кои им биле прикажани илјадници слики.
Системот користи два модели на вештачка интелигенција. Едниот ја предвидува структурата на сликата, а другиот нејзината содржина. Потоа, врз основа на добиените информации, технологијата создава реконструкција на она што го видела личноста.
За да ја подобрат точноста, научниците развиле и обратен модел, наречен „енкодер“, кој ја предвидува мозочната активност врз основа на прикажана слика. На тој начин генерирале голем број вештачки снимки за дополнителна обука на системот, со што се намалила потребата од постојано снимање нови испитаници.
Сепак, резултатите не се секогаш точни. Ирани навел пример во кој системот наместо куче во када реконструирал коза во када.
Невронаучникот Томи Спраг од Универзитетот во Калифорнија, Санта Барбара, оценил дека резултатите се импресивни, но предупредил на можноста технологијата да се користи за извлекување информации од луѓето без нивна согласност.
Технологијата би можела да има и значајна медицинска примена, особено за лица со парализа кои не можат да комуницираат на вообичаен начин. Истовремено, таа отвора сериозни прашања за приватноста и за тоа кој би имал пристап до информациите што можат да се извлечат од мозочната активност.
Во моментов, системот се потпира на големи и скапи апарати за функционална магнетна резонанца, познати како fMRI, кои овозможуваат детално снимање на мозокот. Експертите, сепак, предупредуваат дека ризиците би можеле да се зголемат доколку слични методи се приспособат за преносливи уреди за електроенцефалографија, односно EEG.
Невронаучникот и филозоф Марчело Јенка од Техничкиот универзитет во Минхен предупредува дека таквите уреди, доколку се приспособат на мозочната активност на поединецот, теоретски би можеле да им овозможат на компаниите да собираат информации без согласност на корисниците.
Според него, иако истражувањето можеби е спроведено со добри намери, неговата примена за комерцијални цели може да предизвика сериозни етички и општествени проблеми.
