Хуманоиден робот кој може да пушти солза на команда привлече внимание на технолошка конференција во Шангај, отворајќи ново прашање за тоа колку далеку може да стигне имитирањето на човечките емоции кај машините.
Станува збор за Yansyn-X2, хуманоиден робот на кинеската компанија Yanxi Technology од Нингбо. На конференцијата Inclusion Conference 2026, демонстраторот го прашал роботот дали може да заплаче, по што, само неколку секунди подоцна, на неговото лице се појавила солза.
Иако ефектот изгледа како необичен технолошки трик, зад него стои идејата за создавање машини кои можат подобро да ги препознаваат и имитираат човечките емоционални реакции.
Yansyn-X2 користи повеќеслоен систем за да го создаде ефектот на плачење. Вештачката интелигенција прво го анализира контекстот на разговорот и начинот на комуникација за да утврди каква реакција е соодветна.
Доколку системот препознае тажен или емпатичен контекст, сигналот се испраќа до бионичките компоненти поставени под силиконското лице на роботот. Тие го менуваат изразот на лицето, а потоа микро-флуидниот систем испушта течност во пределот на окото, создавајќи изглед на солза.
Тоа, сепак, не значи дека роботот навистина чувствува тага. Системот го препознава контекстот и врз основа на него активира однапред определена реакција. Овој пристап е дел од областа на афективното пресметување, која се занимава со развој на технологии способни да препознаваат, толкуваат и да одговараат на човечките емоции.
Целта е интеракцијата меѓу луѓето и машините да биде поприродна, а не луѓето да поверуваат дека роботот навистина има чувства.
Сепак, сè пореалистичното имитирање на човечкото однесување може кај дел од луѓето да предизвика чувство на непријатност. Yansyn-X2 се вклопува во таканаречената „чудна долина“ – појава при која нешто изгледа речиси како човек, но доволно различно за да создаде нелагодност.
Од друга страна, ваквите технологии може да имаат и практична примена. Истражување објавено во 2023 година во списанието Frontiers покажало дека роботите чии изрази на лицето биле усогласени со емоционалниот тон на разговорот биле оценувани како попријатни, подоверливи и послични на луѓето во споредба со роботи без изрази на лицето или со несоодветни изрази.
Тоа укажува дека способноста на роботите да прикажуваат емоционални реакции би можела да помогне луѓето полесно да се навикнат на интеракција и соработка со нив.
