„Мета“ го претстави „Мјуз“, нов ВИ агент кој може самостојно да извршува различни задачи на интернет, без корисникот постојано да го насочува. Наместо само да одговара на прашања, системот може да контактира со корисничка поддршка, да откаже членство, да купува производи, да организира состаноци и да завршува други задачи.
„Мјуз“ е меѓу првите ВИ агенти со поширока функционалност, кои можат директно да дејствуваат на интернет, а слични технологии развиваат и други технолошки компании.
Сепак, со ширењето на ваквите алатки се отвора и прашањето како интернетот ќе се справи со огромен број автоматизирани системи. Експертите предупредуваат дека вебот главно е создаден за луѓе, а не за милијарди агенти кои можат истовремено да испраќаат стотици барања.
Рамеш Раскар, професор на Технолошкиот институт во Масачусетс, кој ги проучува ВИ агентите, смета дека интернетот се наоѓа во важен момент и дека ќе бидат потребни нови правила за функционирање на ваквите системи.
Проблеми би можеле да се појават и при купување билети, резервации и закажување термини. Наместо еден човек да бара достапен билет или термин, автоматизиран агент би можел да испраќа голем број барања во негово име.
Кали Шродер од Електронскиот центар за информации за приватност предупредува дека тоа би можело значително да ги зголеми проблемите што веќе постојат со интернет-ботовите.
Дополнителен проблем е оптоварувањето на веб-страниците. Додека еден човек можеби испраќа само неколку барања, ВИ агент би можел да изврши стотици активности во негово име. Ако милиони корисници истовремено користат такви системи, товарот за интернет-страниците би можел значително да се зголеми.
„Мјуз“ може да извршува и покомплексни задачи. При тестирањето опишано во текстот, агентот добил задача да контактира со продавач на „Фејсбук маркетплејс“, да нарача производ и да преговара за попуст при претплата на софтвер.
Експертите посочуваат и дека ВИ агентите не го користат интернетот на ист начин како луѓето. Тие не гледаат реклами и не купуваат претплати, што би можело да влијае врз бизнис-моделите на веб-страниците кои зависат од посетители и рекламни приходи.
Посебно прашање е довербата. „Мјуз“ може да добие пристап до Џимејл, календарот, а на компјутерите „Мек“ и до целиот систем. Тоа значи дека потенцијално може да дојде до лични разговори, документи, финансиски информации и други чувствителни податоци.
Од „Мета“ велат дека „Мјуз“ има вградени заштитни механизми и дека бара дозвола пред да изврши купување. Компанијата тврди и дека агентот е дизајниран да дејствува во интерес на корисникот.
„Мета“ исто така наведува дека податоците од „Мјуз“ не се поврзуваат со нејзините рекламни системи и дека постојат механизми за спречување на пристап до лозинки и податоци за плаќање. Компанијата тврди и дека личните податоци се отстрануваат пред податоците да се користат за тренирање на ВИ модели, а корисниците можат да ја исклучат оваа можност.
Сепак, набргу по лансирањето, безбедносниот истражувач Патрик Вордл открил сериозен пропуст. Според него, преку напад можело да се преземе контролата врз „Мјуз“ и податоците до кои има пристап, а потенцијално и врз други поврзани уреди.
„Мета“ го поправила пропустот и соопштила дека лансирањето на „Мјуз“ било одложено неколку месеци поради дополнителни безбедносни тестови.
ВИ агентите би можеле значително да го променат начинот на кој луѓето го користат интернетот, но нивното пошироко користење отвора прашања за безбедноста, приватноста, оптоварувањето на веб-страниците и правилата според кои автоматизираните системи ќе комуницираат со интернетот.
Авторот на текстот, кој му дал пристап на „Мјуз“ до својот Џимејл, по тестирањето сепак го укинал пристапот и побарал да се избришат собраните податоци. „На крајот, стравот победи“, заклучил тој.
