Дали еден ден ќе можеме да ги гледаме сопствените соништа како филм? Јапонски научници уште во 2013 година направиле значаен чекор кон оваа можност, користејќи магнетна резонанца и алгоритми за машинско учење, технологија што е дел од вештачката интелигенција.
Истражувањето, објавено во научното списание „Science“, покажало дека преку анализа на мозочната активност може делумно да се предвиди какви предмети и визуелни елементи се појавуваат во соништата.
Во експериментот учествувале тројца доброволци, чија мозочна активност била следена додека спиеле. Истражувачите периодично ги буделе и барале од нив да раскажат што сонувале непосредно пред будењето.
Овие описи потоа биле споредувани со податоците од магнетната резонанца, врз основа на кои компјутерските алгоритми учеле да препознаваат одредени обрасци во мозочната активност.
Резултатите покажале дека системот можел со точност од околу 70 проценти да препознае дали во сонот се појавувала одредена категорија предмети, како луѓе, возила и други објекти.
Сепак, научниците не успеале да ги снимат соништата ниту да ги прикажат како видео. Технологијата овозможувала само делумно препознавање на визуелните содржини, без можност за реконструкција на целосната приказна или изгледот на сонот.
Ова истражување отвори нови можности за проучување на човечкиот мозок. Со понатамошниот развој на вештачката интелигенција и технологиите за следење на мозочната активност, останува отворено прашањето дали во иднина ќе можеме да ги гледаме сопствените соништа по будењето.
