На социјалните мрежи повторно се шири тврдењето дека во Кина, по долгогодишна љубовна врска, мажот може да биде обврзан да ѝ исплати на поранешната партнерка „надомест за раскинување и изгубено време“.
Сепак, ваквото тврдење не е точно ако се претставува како општо правило или законска пракса.
Според објаснувањата на кинеските судови, кинеското законодавство не предвидува право на таканаречен „надомест за изгубена младост“, „изгубено време“ или „раскинување“ само затоа што една љубовна врска завршила. Судовите не признаваат вакви барања како законско право.
Можно е поранешни партнери доброволно да се договорат за исплата на одреден износ, но доколку едната страна не се согласила на тоа, судот нема законска основа да ја обврзе да плати само затоа што врската завршила.
Она што навистина постои во кинеското право се одредени форми на надомест при развод на брачни партнери, како компензација за домашен труд, финансиска помош или отштета во случаи на сериозна вина, како семејно насилство или неверство. Овие правила се однесуваат на брак, а не на обично забавување или раскината љубовна врска.
Иако во јавноста повремено се појавуваат поединечни медиумски приказни за необични судски случаи, тие не претставуваат правило ниту доказ дека во Кина постои закон според кој поранешен партнер мора да плаќа „надомест за изгубено време“ по раскинување.
Со други зборови, виралната објава е погрешно претставена: кинеското право не предвидува автоматска или општа обврска за исплата на ваков вид надомест по прекин на љубовна врска.
