Мало кафеаво куче трпеливо чека покрај мирен селски пат додека во далечината се приближува жолт училиштен автобус.
Во моментот кога автобусот застанува, а девојчето излегува со ранецот на грбот, трпението на кучето се претвора во неизмерна радост. Тоа веднаш трча кон него и го пречекува како да не го видело цела вечност.
Потоа среќно тргнува по девојчето и заедно се упатуваат кон дома. За кучето ова не е само крај на уште еден училиштен ден, туку моментот што го чекало цело попладне.
