Кинеската индустрија за хуманоидни роботи влегува во нова фаза. Откако компаниите во земјата успеаја да го совладаат масовното производство на овие машини, сега пред нив се поставува многу потешко прашање – дали роботите можат да извршуваат реални работни задачи доволно добро за компаниите да бидат подготвени да платат за нив.
Во Кина веќе се произведуваат илјадници хуманоидни роботи, кои се испраќаат во фабрики, продавници и истражувачки центри. Дел од нив се користат и во различни натпревари, вклучително и трчање и фудбал, но технолошките демонстрации сами по себе не гарантираат дека станува збор за одржлив бизнис.
Кинеските производители во моментов имаат огромна предност на глобалниот пазар. Во првата половина од 2026 година, компаниите од Кина учествувале со околу 97 отсто од глобалните испораки на хуманоидни роботи, при што во светот биле испорачани околу 19.100 единици.
Компаниите „Unitree“ и „AgiBot“ се меѓу водечките производители. Само во 2025 година во светот биле испорачани повеќе од 13.000 хуманоидни роботи, а двете кинески компании заедно испорачале повеќе од 10.000.
Овој раст е поттикнат од огромната производствена база на Кина, пониските трошоци и значителната државна поддршка за развојот на роботиката. Сепак, големиот број произведени машини не значи автоматски и голем комерцијален пазар.
Тоа особено се гледа кај „Unitree“, која неодамна излезе на берзата во Шангај. На првиот ден на тргување акциите на компанијата пораснаа за дури 629 отсто, а таа собра околу 6,1 милијарда јуани, односно околу 900 милиони долари. Компанијата во 2025 година остварила приходи од околу 1,7 милијарди јуани.
И покрај огромниот интерес од инвеститорите, хуманоидните роботи сè уште се далеку од масовна употреба. Цените од околу 300.000 до 500.000 јуани, односно приближно 42.000 до 70.000 долари, претставуваат сериозна пречка за поширока примена.
Затоа производителите сега се обидуваат да покажат дека роботите можат да создадат доволно економска вредност за да ја оправдаат високата почетна инвестиција.
Најголем предизвик е разликата меѓу робот што извршува една прецизно дефинирана задача во контролирана фабричка средина и хуманоидна машина која треба самостојно да се снаоѓа во непредвидлива околина.
Токму затоа кинеските компании сè повеќе ги тестираат роботите во реални услови. Тие се користат за едноставни производствени задачи, испораки во хотели, услуги во продавници, но и за собирање податоци што се користат за развој и тренирање на системи со вештачка интелигенција.
Глобалниот приход од хуманоидни роботи во 2025 година надминал 500 милиони долари, а кинеските компании ги зазеле првите три места на пазарот. „AgiBot“ остварил приходи од повеќе од 140 милиони долари.
Сепак, пазарот и натаму е мал во споредба со вредностите што ги сугерираат високите берзански проценки. Во исто време, се очекува кинеското производство на хуманоидни роботи во 2026 година да порасне за околу 94 отсто, при што „Unitree“ и „AgiBot“ би можеле заедно да имаат речиси 80 отсто од глобалните испораки.
Дополнителен предизвик е тоа што дел од побарувачката во Кина доаѓа од владино поддржани центри за обука и локални иницијативи. Таквиот модел создава дополнителни приходи и овозможува собирање податоци, но не мора да значи дека постои широка комерцијална побарувачка за роботите.
Кина веќе покажа дека може да произведува хуманоидни роботи во огромни количества. Следниот чекор е да покаже дека може и да ги направи профитабилни.
Доколку успее во тоа, хуманоидната роботика би можела да стане една од следните големи кинески индустрии, по примерот на електричните автомобили и батериите. Во спротивно, илјадниците роботи што денес изгледаат како технологија од иднината би можеле да останат скапи технолошки демонстрации без доволно голема комерцијална примена.
