Обдукција на мозок на пациент лекуван со еден од најпознатите лекови против Алцхајмеровата болест открила можен одговор зошто терапијата не ги дава очекуваните резултати кај голем број пациенти.
Студијата, објавена во научното списание „JAMA“, покажува дека лекот адуканумаб не успева рамномерно да навлезе во сите делови на мозокот, па затоа само одредени региони се исчистени од амилоидните наслаги, додека други остануваат сериозно зафатени од болеста.
Истражувањето е спроведено врз мозок на пациент кој во период од четири и пол години примил 30 дози од лекот. По неговата смрт, семејството дозволило мозокот да биде дониран за научни истражувања.
„Овој случај ни овозможи директно да споредиме соседни региони на мозокот – едни исчистени од амилоид, а други не. Тоа ни помогна подобро да ја разбереме врската меѓу амилоидот, тау-протеините и невродегенерацијата“, изјави невропатологот Едвард Ли од Универзитетот во Пенсилванија.
Обдукцијата покажала дека површинските слоеви на мозокот содржеле значително помалку амилоидни наслаги, додека подлабоките делови и понатаму биле преполни со плаки. Научниците сметаат дека тоа укажува дека лекот не успева доволно длабоко да навлезе во мозочното ткиво.
Дополнително, регионите со помалку амилоид имале и значително помали наслаги од тау-протеини, кои се поврзуваат со пропаѓањето на мозочните клетки и губењето на меморијата. Тоа сугерира дека отстранувањето на амилоидот може да го забави натамошното натрупување на тау-протеините и атрофијата на мозокот.
Адуканумаб беше контроверзно одобрен од американската Агенција за храна и лекови (FDA) во 2021 година, но производителот „Биоген“ ја прекина неговата комерцијална примена во 2024 година поради неубедливите резултати и пренасочување на истражувањата кон нови терапии.
Иако авторите нагласуваат дека станува збор за анализа на само еден случај, тие сметаат дека амилоидот и понатаму останува важна цел во развојот на идните терапии, особено ако лекувањето започне уште пред појавата на првите симптоми.
Сепак, дел од научната заедница останува скептичен. Според некои експерти, амилоидните плаки и тау-протеините можеби се последица, а не главна причина за болеста, поради што нивното отстранување не носи значително подобрување на меморијата и когнитивните способности.
Во прилог на тоа оди и анализа објавена во април годинава, која опфатила 17 клинички испитувања со повеќе од 20.000 учесници. Таа покажала дека антиамилоидните лекови не обезбедуваат клинички значајно подобрување кај лица со благо когнитивно нарушување или рана фаза на Алцхајмерова болест.
