(Видео) Во овој град Сонцето нема да изгрее до 23 јануари 2027 година: Како изгледа животот во поларна ноќ?
Жителите на Уткијагвик, град на крајниот север на Алјаска, во средата последен пат годинава имаа можност да го видат Сонцето. По кратката дневна светлина, која траела нешто повеќе од еден час, градот влезе во периодот на поларна ноќ.
Според податоците што ги пренесува Fox Weather, Сонцето на 18 ноември изгреало во 12:41 часот по локално време, а зашло веќе околу 13:42 часот. Жителите ќе мора да го чекаат следното изгрејсонце до 23 јануари 2027 година.
Иако следните два месеца ќе поминат без директна сончева светлина, секојдневните обврски нема да запрат. Возрасните ќе продолжат да одат на работа, децата редовно ќе посетуваат настава, а во градот ќе се одржуваат и настани што ја обединуваат локалната заедница.
Градот не е целосно обвиен во темнина
Иако Сонцето нема да се појавува над хоризонтот, тоа не значи дека Уткијагвик во текот на целиот ден ќе биде во целосен мрак.
Жителите секојдневно ќе имаат неколку часа граѓански самрак, во текот на кои на небото се задржува карактеристична бледосина светлина.
Овој период носи и екстремно ниски температури, кои се спуштаат длабоко под нулата. Од друга страна, долгите и темни ноќи создаваат одлични услови за набљудување на поларната светлина, односно поларната аурора.
До оваа појава доаѓа поради наклонот на Земјината оска од 23,5 степени, што во одредени делови од светот предизвикува долготрајно отсуство на изгрејсонце во текот на зимските месеци.
Град со долга традиција и идентитет на народот Инупијат
Според пописот од 2020 година, Уткијагвик имал 4.927 жители. Посебно место во неговата историја и секојдневниот живот има народот Инупијат, кој живее на ова подрачје повеќе од 1.500 години.
Според податоците на округот Норт Слоуп, тие сочинуваат околу 63 проценти од населението.
Градот до 2016 година го носел името Бароу, но жителите на референдум одлучиле да му го вратат традиционалното име. Одлуката била донесена со многу мала разлика – за промената гласале 381 жител, додека 375 биле против. И покрај тоа, дел од локалното население и денес го користи старото име.
Живот во град до кој не водат патишта
Уткијагвик е прилично изолиран од остатокот на Алјаска, бидејќи до него не постои патна врска.
До градот може да се стигне со патнички авиони од Енкориџ и Фербанкс, додека снабдувањето со стока се врши со товарни бродови во текот на летото и со авиони во текот на целата година.
Греењето на домаќинствата главно се базира на природен гас од блиските наоѓалишта. Во куќите што не се приклучени на водоводната мрежа, водата се доставува со цистерни.
Една од специфичностите на локалниот живот е и забраната за продажба на алкохол.
Ловот на китови и риболовот се важен дел од секојдневието
Традиционалните активности и понатаму имаат значајна улога во животот на жителите. Ловот, риболовот и ловот на китови се важен дел од локалната економија, но и начин на кој многу семејства обезбедуваат храна.
За народот Инупијат особено значаен е фестивалот Налукатак, кој се одржува во јуни, по успешната сезона на лов на китови.
Еден од најпрепознатливите симболи на Уткијагвик е портата направена од китови коски, позната како „Порта на Арктикот“.
Во градот се наоѓа и станицата за лов на китови Кејп Смајт, изградена во 1893 година, која се смета за најстарата градба со дрвена конструкција на Арктикот, пишува Klix.
Кога ќе се врати Сонцето, денот ќе трае речиси три месеци
Додека во зима жителите со недели чекаат повторно да го видат Сонцето, во лето се соочуваат со сосема спротивна појава.
Уткијагвик тогаш влегува во период на непрекината дневна светлина, кој трае речиси 84 дена.
Во тој период Сонцето воопшто не заоѓа, па градот доживува речиси три месеци непрекинат ден.