Црното и белото грозје имаат бројни хранливи состојки, но темните сорти имаат предност кога станува збор за содржината на одредени антиоксиданси. Гастроентерологот д-р Војислав Перишиќ објасни кои се разликите меѓу нив, какво влијание имаат врз организмот и кој треба да внимава со нивното консумирање.
Според него, црното грозје содржи повеќе ресвератрол – природно растително соединение со антиоксидантни својства, кое најмногу се наоѓа во лушпата на зрната. Сепак, поголемата количина антиоксиданси не значи дека грозјето само по себе може да спречи одредени заболувања.
Перишиќ посочи дека грозјето може да биде корисно за здравјето на крвните садови, а зборуваше и за неговото влијание врз варењето. Тој препорача да не се фрлаат семките, бидејќи содржат корисни состојки, а од нив се произведува и масло што се користи во исхраната.
Грозјето содржи и магнезиум и калиум, минерали важни за работата на мускулите и нервниот систем, како и за одржување на нормалниот крвен притисок.
Сепак, поради природните шеќери, лицата со покачена гликоза во крвта и инсулинска резистенција треба да внимаваат на количината. Тоа не значи дека овие лица задолжително треба целосно да го исфрлат овошјето од исхраната, туку внесувањето треба да го приспособат на здравствената состојба и терапијата. Ниту покачениот крвен притисок сам по себе не е причина грозјето да се исфрли од менито.
Гастроентерологот откри и дека лично почесто избира бело грозје бидејќи црното вино му предизвикува непријатности во желудникот. Сепак, ова е негов личен избор и не значи дека белото грозје е подобро за сите што имаат стомачни тегоби.
Посебно внимание е потребно при давањето грозје на мали деца поради опасноста од задушување. Зрната не треба да се даваат цели, туку да се изгмечат или да се исечат надолжно на четири дела, соодветно на возраста и способноста на детето да џвака. Опасноста не исчезнува автоматски по првата година од животот.
Грозјето може да биде дел од разновидна и урамнотежена исхрана, а изборот меѓу црното и белото треба да зависи од личните потреби и здравствената состојба.
