Велики петок традиционално е денот кога во многу домови се варат и бојадисуваат велигденските јајца, а потоа најубавите завршуваат во кошничка или чинија – како украс на трпезата. Но токму по бојадисувањето најчесто се прави грешка во чувањето, која може да ја скрати свежината и да го зголеми ризикот од расипување.
Иако изгледаат „цврсти“, лушпите на јајцата се порозни, со ситни отвори низ кои можат да навлезат кислород и микроорганизми. По варењето се намалува природната заштита што сировото јајце ја има подолго време, па сварените јајца стануваат почувствителни на мириси од кујната и на неправилни температури.
Најлошото место за чување, иако многумина интуитивно го користат, е – вратата од фрижидерот. Причината е едноставна: тоа е најтоплиот дел од фрижидерот затоа што најчесто се отвора и затвора, па температурата постојано осцилира. Тие промени ја забрзуваат кондензацијата и го олеснуваат развојот на опасни бактерии.
Најбезбедно е сварените велигденски јајца да се чуваат во внатрешноста на фрижидерот, на полица каде температурата е најстабилна. Ако сакате да стојат на маса како декорација, извадете само онолку колку што ќе се изедат веднаш, а остатокот вратете го во ладно.
Како практично правило за безбедност на храната, сварените јајца не треба да стојат на собна температура подолго од два часа (а во топла кујна тој период може да се скрати). Ако лушпата се напукнала при варење или при „чукање“, таквото јајце најдобро е да се изеде веднаш или да се фрли – пукнатината е најбрзиот пат за контаминација.
Постои и стар домашен трик: лесно пребришување на лушпата со малку масло за да се добие сјај и делумно да се намали сушењето. Но, трикот не ја заменува најважната мерка – стабилно ладење. Сварените, правилно оладени јајца вообичаено се безбедни за јадење до седум дена.
